Bijnadoodervaring, ook wel verkort genoemd..…BDE:

 

Wat is een bijnadoodervaring:

 

Een bijnadoodervaring (BDE) is een geestelijke ervaring die kan optreden tijdens een periode van klinische dood, maar ook tijdens een periode van ernstige ziekte, een bijna-fatale situatie zoals een verkeersongeluk, tijdens een stervensproces of soms ook zonder duidelijke aanleiding.

Je hoeft niet bijna-dood of klinisch-dood te zijn om een dergelijk ervaring te hebben.

Het komt ook voor bij bijna-verdrinking (vaak kinderen), shock na bloedverlies na een bevalling, ernstige complicaties tijdens een operatie, coma na verkeersongeluk, hersenbloedingen, mislukte zelfmoordpogingen, maar soms ook bij ernstige ziekte die toch goed afloopt.

Ook kunnen bde’s voorkomen bij een bijna fatale gebeurtenis zoals een bijna-ongeluk in het verkeer of bij bergbeklimmers. Het komt echter ook wel eens voor in een periode van stress, isolatie, depressie of soms zelfs bij helder bewustzijn, ook worden identieke ervaringen gemeld bij patiënten in de stervensfase, waarbij dan gesproken wordt over een sterfbedvisioen.

Bij wetenschappelijk onderzoek naar BDE in Nederland zijn alleen mensen bestudeerd die klinisch dood zijn geweest. Een periode van bewusteloosheid ten gevolge van onvoldoende bloedvoorziening in de hersenen door het wegvallen van een adequate bloedsomloop en/of ademhaling, bijvoorbeeld bij een hartstilstand. Steeds meer mensen overleven een reanimatie.

 

De ervaring zelf:

Echter niet iedere bde-er heeft een zeer complete, uitgebreide ervaring meegemaakt.

Wat allereerst opvalt, is de volledige oprechtheid en de emotionaliteit, en ook de onuitsprekelijkheid van de ervaring.

Het is ontzettend moeilijk onder woorden te brengen wat ze hebben meegemaakt. Ze worden vaak niet geloofd, zodat na een tijdje de meesten het dan ook opgeven om erover te praten.

Artsen en verpleging staan er over het algemeen niet voor open, maar zelfs naaste familieleden kunnen de ervaring afwijzen, zodat ze erg onzeker worden over hun BDE. De ervaring is echter zo intens, dat ze er ook na 20 jaar nog over kunnen praten alsof het gisteren is gebeurd. Vaak raken ze opnieuw heftig geëmotioneerd.

Een man kreeg en acute hartstilstand, viel neer en werd binnen 60 sec gereanimeerd, kwam bij en was eigenlijk teleurgesteld. Hij vertelde over een tunnel, kleuren, licht, prachtige bloemen en muziek.

 

 

Aspecten:

 

*Gevoelens van rust en vrede ( en de pijn kwijt)

 

*Buiten het lichaam (ze zien hun lichaam liggen van een afstand)

 

*Tunnelervaring (door donkere ruimte naar in de verte een helder niet verblindend licht )

 

*Betreden van een andere wereld (wereld van ongelooflijke schoonheid, ontmoeten van andere wezens, prachtige landschappen, bloemen, kleuren )

*Licht: stralend Licht waarin men wordt opgenomen of een wezen van Licht dat Liefde uitstraalt en het gevoel geeft volledig geaccepteerd te zijn, een veilig gevoel van vrede en rust.(Dit is meestal het indrukwekkendste van de hele ervaring) Sommigen vinden het moeilijk dit Licht te benoemen. Soms zeggen ze een engel, of Jezus. De woordkeus is afhankelijk van opvoeding en religieuze achtergrond en een kind zal het anders verwoorden dan een volwassene, maar eigenlijk zeggen ze ook allemaal dat er onvoldoende woorden bestaan om dit gevoel van licht en liefde te beschrijven.

*De grens: ze komen in de andere wereld aan bij een soort grens, een barrière: soort mist, rivier, muur of hek waar ze niet langs kunnen. Ze wisten als ze er voorbij zouden gaan, dat ze dan niet meer terugkonden komen.

*De terugkeer: De meesten komen terug omdat het hun tijd nog niet is, of omdat ze weten dat ze nog een taak hebben te vervullen, bijv. de zorg voor hun kinderen. Soms hebben ze het gevoel terug te worden gestuurd door een familielid. Teruggekomen voelen ze weer alle pijn en ongemak van het stoffelijke lichaam. Daarom zijn velen hevig teleurgesteld dat ze weer terug zijn in hun lichaam. Later komt pas de dankbaarheid als ze de zingeving weer zien en hun doel of opdracht kunnen volbrengen)

 

Daarna:

 

*Vertellen is moeilijk: De ervaring is heel persoonlijk en emotioneel en daarom ook moeilijk om over te praten. Aan de echtheid van de ervaring hoeft volstrekt niet getwijfeld te worden, maar de mensen zijn vaak bang niet geloofd te worden. Het is dan geruststellend te horen dat anderen ook deze ervaring hebben gehad.

 

*Levensveranderingen, geen angst meer voor de dood. Er wordt duidelijk tijdens de ervaring wat essentieel is in het leven, nl de onvoorwaardelijke liefde en kennis. Het is een soort inwijding tot een geestelijk bewustzijn in ons lichamelijke aardse bestaan. Men verandert erna voor de omgeving.

 

*Heimwee/eenzaamheid: De jaren na een BDE worden vaak als eenzaam ervaren. Het besef terug te zijn in het zieke lichaam, met alle pijn, met soms traag herstel of soms blijvende lichamelijke beperkingen kan een sterk heimwee veroorzaken naar die prachtige omgeving, waar je volledig geaccepteerd en gelukkig voelde. Heimwee naar die volmaakte liefde, naar dat geaccepteerd zijn zoals je bent, met je beperkingen. Hierdoor kan op een BDE soms een periode van depressie volgen. Ook het gevoel niet begrepen te worden, kan daarin een rol spelen.

 

*Isolement: Ze weten na een BDE dat aandacht en liefde voor anderen en de natuur essentieel zijn. En als iemand zo probeert te leven kan dat verlies van de partner of van vrienden met zich meebrengen. De naaste omgeving begrijpt de verandering meestal niet en voelt de intentie niet aan. Familie en vrienden herkennen in de BDE'er niet meer hun oude partner/vriend.

 

*Geen angst meer voor de dood: Dood is een voortbestaan in een andere vorm. Dood bleek niet dood te zijn, maar een andere vorm van leven. Hierdoor ben ik niet meer bang voor de dood….Zei een Bde'er, bewustzijn blijft ook na de dood bestaan.

 

*Religiositeit . Door de ontmoeting met het Lichtwezen, of het zijn in een hemelse omgeving neemt het gevoel van religiositeit toe. Kerkelijke mensen hebben niet meer de behoefte aan de kerk als instituut. Soms kan dit tot een strijd leiden tussen het eigen geweten en de eigen religieuze gevoelens en wat de kerk van je eist.

 

*Verhoogde intuïtie. Tijdens de BDE bestaat er geen tijd of afstand. Na de BDE kan dit gevoel blijven bestaan. Men is zich dan bewust van een tijdloosheid. In een paar sec. zie je je hele leven terug. Je ziet beelden van het verleden en soms van de toekomst. In de andere dimensies zijn verleden, heden en toekomst op hetzelfde moment aanwezig. Naar aardse begrippen is dat niet mogelijk. Soms krijgt men voorspellende dromen, telepathie. Het aanvoelen van anderen op afstand. Als men de gevoelens en gedachten van anderen kan aanvoelen, spreekt men van helderhorendheid, heldervoelendheid of ook helderziendheid.

Sommigen zien ook energievelden om mensen heen(aura’s) en voelen problemen, ziekten en pijn bij anderen aan. Deze verhoogde intuïtie kan beangstigend zijn. Doordat deze kanalen van buitenzintuiglijke waarneming door de BDE opengaan, komt alles uit de omgeving op je af. Het kan ‘jaren’ duren voordat iemand met deze ‘nieuwe eigenschap ’overweg kan en er zelfs later anderen mee kan helpen. Deze gevoeligheid/intuïtie is vaak niet bespreekbaar, mensen zijn er vaak bang van (ze weten alles van me) en dit kan ook weer een isolement veroorzaken. Zeker als je er snel openlijk vooruit komt.

 

*Opvang: De opvang na een BDE is bepalend voor het verwerkingsproces. De opvang dient voornamelijk te bestaan uit luisteren en bevestigend te reageren op wat de BDE'er kwijt wil.

Het kan ook belangrijk zijn te vertellen dat het een bijnadoodervaring heet, de mensen kunnen er dan over gaan lezen en kunnen dan ook andere mensen gaan ontmoeten die hetzelfde hebben ervaren. Wat weer bijdraagt aan het verwerkingsproces.

 

Wat is dood? Tijdens het leven sterven per dag 500 miljard cellen af en is er een voortdurende aanmaak van nieuwe cellen. Tijdens je leven krijg je dus steeds een nieuw lichaam, op je tachtigste heb je ongeveer 50 keer een nieuw lichaam . Je ziet dit ook als je naar oude foto’s kijkt van jezelf, als baby, peuter, kleuter, adolescent en volwassene, bejaarde etc. Steeds verandert je lichaam. Celdood is dus anders dan lichaamsdood. Als de mens overleden is spreekt men ook van het lichaam als het ‘stoffelijk overschot’ .

Wat is de mens dan meer dan een lichaam alleen? Waar ben je als je slaapt, als je droomt of bewusteloos bent of dood bent?

 

Men bestaat uit 3 delen:

Lichaam: het tijdelijke stoffelijke aspect

Ziel: het wezen van de mens, het onvergankelijke aspect van de mens.
Geest: de spirituele of onstoffelijke kant. Deze onzichtbare kant is te vergelijken met radiogolven, die zijn overal in de ruimte aanwezig en op hetzelfde moment in verschillende plaatsen. We kunnen deze alleen waarnemen dmv een apparaat dat die golven kan ontvangen en uitzenden. Je kunt het apparaat ook afstemmen op verschillende radiogolven en daardoor verschillende zenders ontvangen. Ons waarnemen is dus afhankelijk van het ontvangstapparaat. Als iets niet zichtbaar is kan het er toch zijn. Sommigen ‘zien’ echter meer

 

Waarnemen is heel subjectief. Als twee mensen gaan wandelen en daar een verslag van doen, krijg je 2 heel verschillende verhalen te horen. Het is afhankelijk van waar je op let, waar je aandacht aan geeft op dat moment. Net als bij een boek. Na 5 jaar lees je het heel anders, vallen er andere dingen op.

 

Bij BDE gebeurt hetzelfde. Mensen hebben iets meegemaakt en proberen duidelijk te maken wat zij ervaren, gezien en gehoord hebben. Iets waar de meesten geen voorstelling van hebben. Als je het zelf niet hebt meegemaakt is het heel moeilijk te begrijpen wat ze hebben meegemaakt en bedoelen.

Daarom zijn gespreksavonden voor mensen met een BDE heel belangrijk voor de verwerking.

 

Voor vragen, informatie en het afspreken van een  consult bij Liane, mail naar praktijk@kesadaran.nl (Hyperlink weggehaald ter voorkoming van spam)